Na ostatnich zajęciach koła chemicznego Młodzi Chemicy postanowili wykonać doświadczenia mające na celu otrzymanie tlenu w wyniku rozkładu wody utlenionej.
Woda utleniona jest popularnym środkiem stosowanym do przemywania ran. Dzięki temu, że użyta na otarciu lub ranie mocno się pieni, może być pomocna w oczyszczeniu zranionego miejsca, np. z drobinek piasku. Woda utleniona ma właściwości żrące, dlatego nie można jej pić. Po wypiciu nawet niewielkiej ilości może dojść do poparzeń chemicznych jamy ustnej i gardła.
Pierwsze doświadczenie zostało wykonane w szkole z dostępnych odczynników chemicznych: nadmanganianu potasu i perhydrolu (wody utlenionej).
Do probówki nalano ok 3ml wody utlenionej a następnie wrzucono szczyptę nadmanganianu potasu. Efekt był natychmiastowy. W wyniku reakcji chemicznej wydzielał się gaz, który zidentyfikowaliśmy za pomocą rozżarzonego łuczywka. Tym gazem był tlen, gaz podtrzymujący palenie. W jego obecności rozżarzone łuczywko ponownie zabłysło płomieniem ognia.
Reakcje jaka zaszła w probówce opisuje równanie:
KMNO4 + H2O2 ® O2 + MnO2 ¯ + KOH + H2O
W drugim doświadczeniu polano wodą utlenioną surowego ziemniaka, ugotowanego ziemniaka, banana, pomidora oraz jabłko. Od razu zauważono, że na surowych warzywach i owocach pojawiła się piana spowodowana pęcherzykami wydzielającego się gazu. Gaz ten zidentyfikowaliśmy za pomocą rozżarzonego łuczywka. Gazem, który powstaje w doświadczeniu jest tlen i pochodzi on z rozkładu wody utlenionej. Za rozkład wody utlenionej odpowiada zawarta w surowych warzywach i owocach katalaza. Katalaza jest enzymem obecnym w komórkach roślinnych i zwierzęcych, np. w wątrobie, krwi, nerkach. Pełni w organizmie funkcję obronną. Rozkłada wodę utlenioną w organizmach żywych (powstałą w trakcie różnych przemian) na tlen i wodę, chroniąc żywe komórki przed uszkodzeniem. Obecność katalazy w krwi tłumaczy, dlaczego na ranie polanej wodą utlenioną pojawia się charakterystyczna piana. Katalaza traci swoją aktywność pod wpływem wysokiej temperatury. Podczas gotowania drugiej połówki ziemniaka katalaza była wystawiona na działanie wysokiej temperatury. Po polaniu ugotowanego ziemniaka wodą utlenioną nie doszło do jej rozpadu na tlen i wodę, gdyż katalaza straciła swoje właściwości. Dlatego gotowany ziemniak się nie pienił.
Doświadczenie to zostało wykonane i omówione z uczniami podczas spotkania na platformie Teams. Uczniowie odtworzyli to doświadczenie w domu. Wyniki doświadczenia zamieszczone są na zdjęciach.
